For ei knusande kjekk overskrift, det høyrest ut som tittelen på ei barnebok. Diverre er det ikkje slik, det er harde fakta og det er langt mindre kosleg enn barnebøker (for dei som likar slikt). Ein liten digresjon: akkurat når eg hadde sett meg ned framfor pc-en for å skriva kom ein bøling spanjolar inn, 6-7 personar, for å surfa litt på internett og slikt. Desse held eit lydnivå som er alldeles ugudeleg, dei slår faktisk italienarane, som ikkje akkurat brukar innestemma ofte. Absolutt alle snakkar samtidig og høgt, og nokon tullar og ropar. Og no går dei sin veg. Passar bra, eg har hovudverk så det held i dag. Eg meiner det er på grunn av litt for lite inntak av væske, litt dårleg søvn (trass i uthaldelege temperaturar) og eit trugande tordenvêr. Blir det ikkje torden i dag blir det aldri torden! Eg ser eg har mista tråden litt angåande overskrifta... I går kveld etter eksamen (men før bloggen eg skreiv) sat eg utanfor her med ein kompis frå Torino som i likheit med meg lid under mangelen på høge fjell her. Me hadde kjøpt oss kvar sin pizza som me sat og åt og etterpå kom eit par andre personar som me prata med og hadde det kjekt og så vidare. Når eg skulle gå la eg merke til at sjølvaste Tigermyggen, den stripete myggen som stikk opptil fleire gonger på same person og som lagar stikk av ei anna verd, hadde vore og forsynt seg grovt av blodet mitt, A+ for dei som lurer. Resultatet var åpenbart mange nye plassar å klø på, men verst av alt var at dævelen hadde stukke meg i øyret. Ikkje inni øyregangen, men litt over øyreflippen, der det stort sett er brusk. Noko så utgjort har eg aldri vore borti. Sjølvsagt har eg eit par stikk på underarmen og overarmen og litt på halsen og, berre for å vera sikker. Kva sikadane gjeld er dei noko av det mest irriterande eg har vore borti, det er berre han tjukke portvakten med berre eitt øyre og ansiktet fult av vorter som er meir irriterande (spør Henriette for meir informasjon om han). I dag vart eg faktisk vekt av desse sikadane, det verkar som dei nærmar seg vindauget mitt for kvar dag, for lyden blir utan tvil sterkare. Eg vil nødig gjenta meg sjølv, men eg gjer det lell: at insekt kan bråka så infernalskt hadde eg aldri trudd. Og italienarane seier at dei knapt leggjer merke til det -> kjøss meg i få'n!
Eg har tidlegare nevnt at ein annan som bur her var uheldig og braut begge underarmane og måtte gå med gips frå under skuldrene og ned til fingrane. Det er no 70 dagar sidan. Han heiter Salvatore og er ingeniørstudent. Gipsen på høgrehanda forsvann etter 40 dagar, og i går var han på eit sjukehus eit par timar nord for Padova for å ta gipsen av venstrearmen og, altså over 2 mnd sidan han braut armen under ein fotballkamp (han ramla bakover og tok seg for). Dette hadde han gleda seg til som den ungen han er. Når eg i går kom midlertidig tilbake til Ederle, eg måtte jo komma tilbake etter lunsj for å gjera min eksamen som de jo kan lesa om nedanfor, var Salvatore nett attendekomen og han var ikkje blid. Han må gå med gips på venstrearmen i 20 dagar til, og det var han ikkje førebudd på. Han gjekk rundt i sirkel utanfor og røykte filtersigarettar og banna skikkeleg høgt på siciliansk. Det var nesten så eg tykte synd i han, men eg hadde eksamen å tenkja på. No er han derimot i godt humør att.
Avslutningsvis vil eg komma med ei oppmoding til folk som les dette og som jobbar med telefonsalg og liknande (sjølv om det kanskje er usannsynleg): venlegast gi faen i å ringja meg, iallefall med hensikt å selgja meg ting eller for å få meg til å bytta abbonnement eller faen veit. Eg gløymer ofte at mobilen med norsk mob.nr ligg her og tek imot samtalar, eg har nemleg skrudd av lyden ettersom det kostar meg 8 kroner berre å ta telefonen. Denne var tom for batteri førre veke og då lada eg den opp. I løpet av ei knapp veke har folk frå telefonsalg av diverse art (eg har sjekka nummera på internett) ring omtrent 10 gonger, minst 5 forskjellige nummer. Samt ein privatperson som har ringt feil (eg kjenner ingen på Lillehammer).
Eg har tidlegare nevnt at ein annan som bur her var uheldig og braut begge underarmane og måtte gå med gips frå under skuldrene og ned til fingrane. Det er no 70 dagar sidan. Han heiter Salvatore og er ingeniørstudent. Gipsen på høgrehanda forsvann etter 40 dagar, og i går var han på eit sjukehus eit par timar nord for Padova for å ta gipsen av venstrearmen og, altså over 2 mnd sidan han braut armen under ein fotballkamp (han ramla bakover og tok seg for). Dette hadde han gleda seg til som den ungen han er. Når eg i går kom midlertidig tilbake til Ederle, eg måtte jo komma tilbake etter lunsj for å gjera min eksamen som de jo kan lesa om nedanfor, var Salvatore nett attendekomen og han var ikkje blid. Han må gå med gips på venstrearmen i 20 dagar til, og det var han ikkje førebudd på. Han gjekk rundt i sirkel utanfor og røykte filtersigarettar og banna skikkeleg høgt på siciliansk. Det var nesten så eg tykte synd i han, men eg hadde eksamen å tenkja på. No er han derimot i godt humør att.
Avslutningsvis vil eg komma med ei oppmoding til folk som les dette og som jobbar med telefonsalg og liknande (sjølv om det kanskje er usannsynleg): venlegast gi faen i å ringja meg, iallefall med hensikt å selgja meg ting eller for å få meg til å bytta abbonnement eller faen veit. Eg gløymer ofte at mobilen med norsk mob.nr ligg her og tek imot samtalar, eg har nemleg skrudd av lyden ettersom det kostar meg 8 kroner berre å ta telefonen. Denne var tom for batteri førre veke og då lada eg den opp. I løpet av ei knapp veke har folk frå telefonsalg av diverse art (eg har sjekka nummera på internett) ring omtrent 10 gonger, minst 5 forskjellige nummer. Samt ein privatperson som har ringt feil (eg kjenner ingen på Lillehammer).
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar