Det er ein vanleg sundag her nede. Eg har ikkje mykje å gjere på så eg har sett meg på datarommet etter å ha vore utanfor å prata om mat, fortalt om kvifor me et middag så tidleg, høyrd på samtalar om samanlikning av obskøne ord i diverse italienske dialektar og mykje anna som eg allereie har gløymt. Om det har ein tendens til å bli svada, det var det iallefall i byrjinga som jo forstår seg, så er det viktigaste at eg pratar så mykje eg greier. Eg studerar jo språk her, det er berre å prata anten det er drit eller kanel. No sit eg altså på datarommet og blir eten av myggen som jo lever godt her inne. Mykje lys, passeleg temperatur og mykje forskjellig blod å suga i seg. Mitt blod har iallefall myggen her nede levd godt på, men også dei innfødde beklagar seg mykje over stikka og verst er det på rommet når ein søv. Då kjem myggen fram etter å ha sneke seg inn i løpet av dagen og gøymt seg i lyset, og stikk der du minst anar det. Eg prøver å sova under sengeteppet men det er ikkje så kjekt når det er så varmt og eg våknar alltid med teppet i ein haug i fotenden og beina så fulle av myggstikk at det ser ut som om pesten har kome til byen. I går oppdaga eg at eg hadde blitt stukke under foten! Det er umogeleg å ikkje oppdaga det, kan eg fortelje dykk, og eg har ergra meg stort over denne kløa. Faktisk har eg teke trappa istaden for heisen berre for å kunne trampa litt ekstra i marmortrappa i håp om å lindra kløa, noko som er urealistisk for jo meir ein klør desto verre vert det. Helsikes udyr dette. Med fare for å gjenta noko eg kanskje har skrive før: ein eg kjenner her frå Torino vart advart før han reiste om at det var to ting han måtte vera oppmerksom på i Padova - myggen og varmen. Han fnaus godt av dette men forstod fort, fortalte han. Eg fnys ikkje, men eg bannar ganske ofte.
No som eg no nærmar meg slutten på opphaldet her har eg byrja å leggja planar, noko eg anser meg sjølv som ganske flink til. I morgon skal eg på stasjonen og kjøpa togbillett, slik at eg har fått gjort det. Eg vil reisa ca. klokka 9 slik at eg er framme i Milano 11-halv 12. Så må eg ta flybussen til Malpensa i omtrent ein time, då er klokka maks halv 1 pluss ein halvtimes slingringsmonn: me seier 13. Så sjekker eg inn og leverer bagsjen, og flyet går 15.30. Om eg må vente eindel går det greit så lenge eg har ei bok å lesa i. I Barcellona skal eg etter planen vera klokka 17.05, og sidan det er Alitalia eg reiser med og ikkje eit billig RyanAir-type-selskap med flybillettar til 1 euro (dei finst ja) så reknar eg med at dette faktisk er realistisk, sjølv om eg jo befinn meg i sør-Europa. Her er alt relativt, særleg trafikkreglar og klokkeslett. I morgon altså togbillett og litt sortering av ting. Kanskje skal eg kasta klede som eg burde kasta, eg må uansett fornya garderoben når eg kjem heim. Kle er omtrent like dyrt her nede som i Noreg så eg gidd ikkje fylla kofferten før eg reiser. Ikkje likar eg å handle klede heller, det er kanskje ikkje eit ukjent faktum. Ellers er det berre å ta det med ro og prøva å lesa ut ei bok eg er lei av.
Tirsdag skal eg vaska rommet mitt og få det inspisert av stutt-tjukken som er direktør her, eg reknar med det skal gå greit, og pakka alt skikkeleg og generelt henga omkring og gjera lite. Eg har ikkje tenkt å koka meg mat sjølv her nede før eg reiser så eg vurderer å hiva kjøkkenutstyr allereie i kveld. Det er jo innkjøpt på marknaden her nede og er så billig og ubrukeleg at det ikkje dug til anna enn å havna i containaren uansett. Dei to siste dagane blir det mat ute. Onsdag går eg herfrå i 8-tida. Då har eg ein time på meg til fots med bagasjen (med hjul på) og det er dobbelt så mykje som eg treng. Det kan vera greitt å ikkje stresse. Eg skal stoppa på ein kjekk og særdeles autentisk matvareforretning borti her og kjøpa meg eit slags smørbrød som dei lagar for to euro. Det er utruleg snadder, eg planlegg å eta det på toget. På toget skal eg og lesa bok, og får eg lyst til å høyra på mp3-spelaren min så gjer eg det og. Eg må berre passa på at det er batteri nok på den. Om kvelden er eg hjå tante Vigdis i Barcellona. Eg satsar på at det ikkje er så høg luftfuktigheit der som det er her, byen ligg trass alt ved havet. Kva eg skal gjera der er ikkje godt å seie, men Vigdis har vel forslag nok. Eg skal ta bilete som ein idiot også her. Eg blir til måndag føremiddag, då reiser eg med SAS til Oslo og vidare til Bergen. Det blir faktisk fyste gong eg flyg over Lærdal, så eg reknar med at det kjem til å vere overskya. Såpass kjenner eg mi eiga flaks. I Bergen skal eg bu hjå Henriette til eg får det for meg at eg skal til Lærdal att, men eg returnerar garantert før den 30. juli. Då skal eg nemleg jobbe på Tristkontoret. I løpet av denne tida skal eg og bestilla meg ein bærbar pc som vil komma til nytte når eg byrjar å studera att. Det er forresten ikkje lenge til: eg har infomøte den torsdag 16. august og eg byrjar med forelesningar allereie måndagen etter. Infomøte trur eg at eg drit i, for å vera heilt ærleg. Det er sjeldan ein får noko veldig stort utav det som ein ikkje kan få orden på seinare, dessutan er eg sett opp på vaktlista heile den veka så eg har orsakingar nok. Så er eg tilbake i Bergen att. Problemet er at eg sannsynlegvis må skaffa meg hybel, men det gidd eg ikkje bry hjernecella mi med no. No skal eg derimot ta meg ein dusj og eta litt pastarestar og lesa bok, og vera godt nøgd med å ha skrive tre lange avsnitt utan eigentleg å ha noko å fortelje.
...Eg kom nettopp på at eg faktisk har noko å fortelje, om enn ikkje noko stort. I går var det ei som bur her som hadde 24-årsdag, og det vart feira av alle som var innanfor rekkjevidde. Eg kom ned i 1. etasje i rett tid, får ein seie. Eg fekk heimelaga tiramisù-kake og brus og alt. Sånn, det var alt.
No som eg no nærmar meg slutten på opphaldet her har eg byrja å leggja planar, noko eg anser meg sjølv som ganske flink til. I morgon skal eg på stasjonen og kjøpa togbillett, slik at eg har fått gjort det. Eg vil reisa ca. klokka 9 slik at eg er framme i Milano 11-halv 12. Så må eg ta flybussen til Malpensa i omtrent ein time, då er klokka maks halv 1 pluss ein halvtimes slingringsmonn: me seier 13. Så sjekker eg inn og leverer bagsjen, og flyet går 15.30. Om eg må vente eindel går det greit så lenge eg har ei bok å lesa i. I Barcellona skal eg etter planen vera klokka 17.05, og sidan det er Alitalia eg reiser med og ikkje eit billig RyanAir-type-selskap med flybillettar til 1 euro (dei finst ja) så reknar eg med at dette faktisk er realistisk, sjølv om eg jo befinn meg i sør-Europa. Her er alt relativt, særleg trafikkreglar og klokkeslett. I morgon altså togbillett og litt sortering av ting. Kanskje skal eg kasta klede som eg burde kasta, eg må uansett fornya garderoben når eg kjem heim. Kle er omtrent like dyrt her nede som i Noreg så eg gidd ikkje fylla kofferten før eg reiser. Ikkje likar eg å handle klede heller, det er kanskje ikkje eit ukjent faktum. Ellers er det berre å ta det med ro og prøva å lesa ut ei bok eg er lei av.
Tirsdag skal eg vaska rommet mitt og få det inspisert av stutt-tjukken som er direktør her, eg reknar med det skal gå greit, og pakka alt skikkeleg og generelt henga omkring og gjera lite. Eg har ikkje tenkt å koka meg mat sjølv her nede før eg reiser så eg vurderer å hiva kjøkkenutstyr allereie i kveld. Det er jo innkjøpt på marknaden her nede og er så billig og ubrukeleg at det ikkje dug til anna enn å havna i containaren uansett. Dei to siste dagane blir det mat ute. Onsdag går eg herfrå i 8-tida. Då har eg ein time på meg til fots med bagasjen (med hjul på) og det er dobbelt så mykje som eg treng. Det kan vera greitt å ikkje stresse. Eg skal stoppa på ein kjekk og særdeles autentisk matvareforretning borti her og kjøpa meg eit slags smørbrød som dei lagar for to euro. Det er utruleg snadder, eg planlegg å eta det på toget. På toget skal eg og lesa bok, og får eg lyst til å høyra på mp3-spelaren min så gjer eg det og. Eg må berre passa på at det er batteri nok på den. Om kvelden er eg hjå tante Vigdis i Barcellona. Eg satsar på at det ikkje er så høg luftfuktigheit der som det er her, byen ligg trass alt ved havet. Kva eg skal gjera der er ikkje godt å seie, men Vigdis har vel forslag nok. Eg skal ta bilete som ein idiot også her. Eg blir til måndag føremiddag, då reiser eg med SAS til Oslo og vidare til Bergen. Det blir faktisk fyste gong eg flyg over Lærdal, så eg reknar med at det kjem til å vere overskya. Såpass kjenner eg mi eiga flaks. I Bergen skal eg bu hjå Henriette til eg får det for meg at eg skal til Lærdal att, men eg returnerar garantert før den 30. juli. Då skal eg nemleg jobbe på Tristkontoret. I løpet av denne tida skal eg og bestilla meg ein bærbar pc som vil komma til nytte når eg byrjar å studera att. Det er forresten ikkje lenge til: eg har infomøte den torsdag 16. august og eg byrjar med forelesningar allereie måndagen etter. Infomøte trur eg at eg drit i, for å vera heilt ærleg. Det er sjeldan ein får noko veldig stort utav det som ein ikkje kan få orden på seinare, dessutan er eg sett opp på vaktlista heile den veka så eg har orsakingar nok. Så er eg tilbake i Bergen att. Problemet er at eg sannsynlegvis må skaffa meg hybel, men det gidd eg ikkje bry hjernecella mi med no. No skal eg derimot ta meg ein dusj og eta litt pastarestar og lesa bok, og vera godt nøgd med å ha skrive tre lange avsnitt utan eigentleg å ha noko å fortelje.
...Eg kom nettopp på at eg faktisk har noko å fortelje, om enn ikkje noko stort. I går var det ei som bur her som hadde 24-årsdag, og det vart feira av alle som var innanfor rekkjevidde. Eg kom ned i 1. etasje i rett tid, får ein seie. Eg fekk heimelaga tiramisù-kake og brus og alt. Sånn, det var alt.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar